 |
|
Biografie
Tad Williams (1957) groeide op in Palo Alto. Zijn ouders hadden weinig geld, maar Williams heeft daar nooit last van gehad en werd al op jonge leeftijd door zijn moeder gestimuleerd om te lezen. Zijn voorkeur ging toen al uit naar fantasy. Na de middelbare school ging hij niet studeren, zoals zijn familie en al zijn vrienden, omdat hij op zichzelf wilde wonen en zijn eigen kost wilde verdienen. Tad Williams heeft een aantal zeer verschillende banen gehad. Zo was hij onder andere stratenmaker, krantenjongen, schoenenverkoper en speelde hij toneel, presenteerde hij een radioprogramma en was lid van een rockband.
In 1985 werd zijn eerste boek, Tailchaser's Song, gepubliceerd. Vanaf toen nam het schrijven een steeds belangrijkere plek in het leven van Tad Williams in. Inmiddels is hij fulltime schrijver.
Met als opmaat het prachtige Staartjager's zang, vestigde Tad Williams in de jaren negentig zijn naam als fantasy-grootmeester met de vier zeer goed verkopende boeken van Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard. Daarna verscheen zijn uitstapje in de virtuele realiteit, de alom geprezen Anderland-boeken en het fijnzinnige De Oorlog der Bloemen. Met De Schaduwgrens is Williams teruggekeerd naar het terrein van de zuivere fantasy. Hij laat hiermee zien dat hij de eretitel van fantasy-grootmeester nog steeds verdient.
Naast fantasy-romans schrijft Tad korte verhalen, filmscripts en artikelen voor tijdschriften en kranten. En hij is ook nog musicus en illustrator.
Tad en zijn vrouw wonen afwisselend in Londen en in San Francisco. 22 en 23 april 2006 was Williams samen met Stan Nicholls te gast op de Elf Fantasy Fair.
Kijk voor meer informatie www.tadwilliams.com.
Bibliografie
Staartjager's zang (1986) / Tailchaser's Song (1985)
Heugenis, smart en het sterrenzwaard
1 De drakentroon (1992) / The Dragonbone Chair (1988)
2 De steen des afscheids (1993) / Stone of Farewell (1990)
3a De groene engeltoren 1: De belegering (1994) / To Green Angel Tower: Siege (1993)
3b De groene engeltoren 2: Het ontzet (1994) / To Green Angel Tower: Storm (1993)
Brandende man (verhaal uit de wereld van Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard, 2005) / The Burning Man (1998)
Caliban's wraak (1995) / Caliban's Hour (1994)
Anderland
1 Stad van gouden schaduw (1998) / City of Golden Shadow (1997)
2 Rivier van blauw vuur (1998) / River of Blue Fire (1998)
3 Berg van zwart glas (2000) / Mountain of Black Glass (1999)
4 Zee van zilveren licht (2001) / Sea of Silver Light (2001)
De Oorlog der Bloemen (2004) / War of the Flowers (2003)
Schaduwmars
De schaduwgrens (2006) / Shadowmarch (2005)
Het Elfenrijk (2007) / War of the Flowers (2003)
Interview(s)
Interview met Tad Williams, juni 2006
Tad Williams gaat al een tijd mee in het fantasy-genre. Zijn debuut Staartjager´s zang stamt uit 1985. Maar hoewel hij een trouwe schare lezers heeft, is hij in Nederland bij het grote publiek relatief onbekend. Zijn nieuwste boek De Schaduwgrens, is het eerste deel van een trilogie. Begonnen als internet-feuilleton, wederom een grootschalig fantasy-verhaal.
Door Nora Sinnema
 AMSTERDAM (GPD) - Zijn epische series boeken Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard en Anderland maakten hem tot een van de grootmeesters uit het fantasy-genre. "Ik ben misschien wel een goede schrijver om mee te beginnen als je nog niets uit het genre hebt gelezen", zegt Tad Williams.
"Ik lees zelf erg veel boeken uit alle mogelijke genres, dus ik leg de lat hoog bij mezelf. Ik probeer geen karikaturen van mijn personages te maken, maar échte mensen, zodat je makkelijk met ze mee kunt leven. Iedereen die van lezen houdt kan mijn boeken lezen, zeker niet alleen de fantasy-liefhebbers."
De 49-jarige Amerikaan doet veel research voor zijn boeken. "Ik wil niet zomaar iets opschrijven, ik wil dat het klopt wat ik schrijf. Zo ben ik voor het tweede deel van de trilogie in de Renaissance gedoken, omdat het leven in mijn boek lijkt op dat uit die periode. Maar dan natuurlijk met fantasy en magische invloeden.''
Hij wilde weten hoe het huishouden er in die tijd uitzag, en hoe dorpen en steden waren gebouwd. "Daarnaast heb ik een heleboel gelezen over Constantinopel en de verovering daarvan door de Turken, over het Byzantijnse Rijk, en zelfs over mijnwerken in de Middeleeuwen, omdat ik een deel van het verhaal onder de grond liet afspelen.''
Toch probeert Williams zijn lezers niet te overdonderen met informatie. "Ik heb een hekel aan schrijvers die alles wat ze weten in een boek proberen te proppen, zodat je als lezer alleen maar droge, saaie feiten voor je ogen krijgt en de schrijver overkomt als een blaaskaak. Ik wil mijn research niet allemaal tegelijk in mijn verhaal dumpen, maar probeer het juist heel natuurlijk over te laten komen. Zo steken mijn lezers er misschien wat van op, zonder dat de feiten uit het boek puilen."
Shadowmarch.com
De trilogie, De Schaduwmars, was oorspronkelijk bedoeld als televisieserie, maar dat bleek niet haalbaar; er was geen belangstelling uit de televisiewereld. "Ik wilde eens een ander medium proberen", zegt Williams. "Toen kwam ik al snel op internet terecht, en dat werd een erg interessant experiment."
Samen met zijn vrouw en een aantal bevriende webdesigners werd Schaduwmars een website (http://www.shadowmarch.com/) waar Williams steeds een nieuw hoofdstuk van zijn verhaal postte voor ongeveer drieduizend geabonneerde lezers. "Het was heel anders om voor internet te schrijven", zegt Williams. "Ik had veel striktere deadlines en kon niet nog even een uur extra de tijd nemen om mijn tekst na te lezen. De abonnees verwachtten op een bepaalde tijd een nieuw hoofdstuk.''
Soms kreeg hij al tien minuten nadat hij iets nieuws had neergezet reacties via het forum. "In tegenstelling tot wat er gebeurt als je een boek uitbrengt, was dit allemaal zo levendig, zo nieuw ook. Iedereen was ontzettend enthousiast. Als lezers vragen stelden over wat ik had geschreven, kon ik die direct beantwoorden. Zoiets gaat natuurlijk veel moeilijker met een daadwerkelijk boek. Ik had wel gehoopt op meer suggesties, maar blijkbaar waren veel lezers bang om die te geven."
Hij lacht en doet een lezer na. "Oh nee, ik kan Tad Williams toch geen suggestie geven? Hij is een bekende schrijver, hij weet het allemaal toch al." Op serieuzere toon: "Door de feedback kregen bepaalde personages wel meer aandacht dan ik oorsponkelijk had bedacht voor ze, omdat ik vrijwel direct merkte welke personages het goed deden, en welke niet. Een ander leuk aspect waren de theorieën over de verdere verloop van het verhaal. Ik heb de meest bizarre dingen gelezen en moest me, lachend achter mijn scherm, inhouden om niets weg te geven."
Toch mislukte het project, omdat er meer geld in ging zitten dan er uit kwam. "Ik wist van tevoren dat zoiets kon gebeuren, het was een gok die ik graag nam," zegt de schrijver. "Maar ik moest toch mijn geld verdienen, en met drieduizend lezers lukte dat gewoon niet. Van een gewoon boek verkoop ik al snel meer dan honderdduizend exemplaren, dat is een groot verschil. Het is erg jammer dat het niet goed uitpakte, maar ik heb er ontzettend veel plezier aan beleefd en er ook veel van geleerd."
Het forum is het enige deel van de website dat nog actueel is; het is de thuisbasis van alle trouwe lezers van over de hele wereld. Omdat hij het verhaal graag af wilde maken, werd besloten Schaduwmars toch in boekvorm uit te brengen. De online geplaatste hoofdstukken van de website werden aangevuld met nieuw materiaal, wat resulteerde in De Schaduwgrens.
Het boek gaat over een soort elfenras dat door de mensen tot achter een schemerige grens verbannen is, maar weer probeert terug te keren. Het tweede deel ligt in het Engels waarschijnlijk begin volgend jaar in de winkels, en heet Shadowplay. Hoe de reeks afloopt in het derde deel Shadowfall weet de auteur al wel. Maar hoe hij precies naar het einde toe gaat werken, is voor hem zelf ook nog onbekend.
"Ik weet altijd alleen de grote lijnen van mijn verhalen zeker, de kleinere details komen vanzelf tot me terwijl ik aan het schrijven ben. Het is heerlijk als blijkt dat alle losse eindjes uiteindelijk aan elkaar geknoopt kunnen worden."
Incestueuze cirkel
 En wat na de Schaduwmars-trilogie? "Er spoken altijd wel zo'n twintig nieuwe ideeën door mijn hoofd. Ach, tegen de tijd dat deel drie af is, heb ik vast al weer een heleboel andere verhalen verzonnen.'' Veel fantasy-auteurs schrijven reeksen van tien of meer boeken. Zoiets zit er voor Williams niet in. "Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit aan zo'n serie begin. Het kost zoveel tijd, minstens vijftien jaar, om dat te voltooien. Dat heb ik er niet voor over. Ik schrijf dan wel dikke boeken, maar ik zie het uiteindelijk toch als één lang verhaal, alleen verspreid over drie of vier boeken. Als het als één dik boek uitgegeven zou worden, was het niet te tillen geweest." Williams gaat al een tijd mee in de fantasy-wereld, zijn geprezen debuut Staartjager's zang stamt uit 1985. Hij weet dan ook waar hij het over heeft als hij tips geeft voor beginnende fantasy-schrijvers: "Stop met het lezen van fantasy! Veel auteurs, vooral beginnende, kopiëren alleen maar, waardoor het een incestueuze cirkel wordt waarin iedereen weer door elkaar is geïnspireerd. Je leert niet schrijven door anderen na te doen.'' "Lees vooral ook veel andere boeken," zegt Williams, "en leer van de echte wereld en de geschiedenis." Al leest hij zelf af en toe nog wel fantasy. "Natuurlijk hoef je het genre niet af te zweren, als je weet wie de goede schrijvers zijn. Af en toe iets nieuws proberen is ook erg fijn. Ik sta open voor vrijwel alles, maar ik merk meteen wanneer iemand gewoon aan het kopiëren is geslagen. Het draait uiteindelijk niet om het genre, maar vooral om het verhaal zelf.''
Bron: Nora Sinnema, GPD
Interview met Tad Williams bij het verschijnen van Berg van zwart glas, het derde deel uit zijn adembenemende Anderlandserie, na Stad van gouden schaduw en Rivier van blauw vuur. Dit interview verscheen in Feature Bits.
In hoeverre had je de hele serie in je hoofd voordat je met het schrijven van het eerste deel begon?
Er is voor mij geen verschil tussen meerdelige verhalen en afzonderlijke romans, behalve dan dat ze langer zijn, dus voordat ik aan de slag ga heb ik zelf een aardig idee over wat er gaat gebeuren. Dat wil niet zeggen dat ik alles al weet, bij lange na niet, maar ik heb de grote lijn in mijn hoofd en elk deel wordt geschreven als onderdeel van het geheel, niet alleen als zelfstandig boek.
Hoeveel delen gaat de serie tellen, en weet je al hoe het gaat aflopen?
Er komen in totaal vier delen en ja, ik weet heel goed hoe het afloopt. De voornaamste conclusies kende ik al voordat ik begon en dat is heel belangrijk als je met zoveel ingewikkelde en raadselachtige verhaallijnen werkt. Je kunt niets laten doorschemeren als je zelf niet weet wat er te zien valt...
Anderland is het tweede meerdelige verhaal dat je hebt geschreven. Is het schrijven van elk deel anders naarmate een serie vordert?
In sommige opzichten wijkt elk volgend deel verder van de oorspronkelijke opzet af door de gecompliceerde structuur, door de vérstrekkende gevolgen die elke handeling heeft, maar dat maakt het juist tot een grote uitdaging om alle verwikkelingen toch tot een goed einde te brengen.
Beschouw je Anderland als een doorlopend verhaal of als vier aparte romans?
Voor mij is Anderland een enkel verhaal dat om technische redenen in delen gesplitst moest worden. Toch probeer ik elk deel een min of meer afgeronde vorm te geven, zodat de lezer zich niet al te zeer ergert. In de praktijk betekent dit dat ik elke keer drie interne 'mijlpalen' probeer neer te zetten waardoor elk deel toch een soort einde krijgt.
Wat maakt volgens jou zo'n omvangrijke serie als Anderland aantrekkelijk voor liefhebbers van SF en fantasy?
Een van de leuke dingen van Anderland is volgens mij dat het van allebei iets te bieden heeft: de geloofwaardigheid van SF, het feit dat dingen technisch verklaarbaar zijn en niet alleen door 'magie', dat er een poging wordt gedaan de nabije toekomst realistisch te schilderen, terwijl liefhebbers van fantasy hun hart kunnen ophalen aan de grote lijn, aan de monsters en de bizarre gebeurtenissen, kortom, aan alle gewone dingen die fantasy zo leuk en angstaanjagend maken.
In welke tijd speelt Anderland eigenlijk?
Dat hou ik met opzet in het vage, maar laten we zeggen in de eerste helft van de eenentwintigste eeuw.
De virtual reality zoals die in Anderland voorkomt maakt een heel geloofwaardige indruk. Heb je daar veel research voor moeten doen?
Nee, want ik heb met zulke dingen te maken gehad toen ik in het begin van de jaren tachtig bij Apple werkte, en later heb ik zelfs een eigen onderneming gehad die een interactief televisieprogramma produceerde.
Is het moeilijk om op nieuwe ideeën voor je boeken te komen?
De meeste schrijvers die ik ken hebben meer ideeën dan tijd, en voor mij geldt eigenlijk hetzelfde. Als ik alleen mijn bestaande plannen uitwerkte zou ik zeker vijf of zes jaar vooruit kunnen voordat ik was uitgeschreven.
Heb je al een idee wat je na Anderland wilt schrijven? Een nieuwe serie?
Ik heb plannen om een fantasyverhaal te schrijven -- één boek, maar waarschijnlijk wel een heel lang boek -- met de zeer voorlopige werktitel van WEESKIND of DE LAATSTE TREIN NAAR SPROOKJESLAND. Verder heb ik ideeën voor een bundel korte verhalen over verschillende historische perioden van Osten Ard, waar de boeken van Heugenis, Smart en Sterrenzwaard zich afspelen. En ik ben nog een paar andere mogelijkheden aan het overwegen.
Wat zijn je toekomstplannen? Ga je nog verder met de fantasiewereld die je in Heugenis, Smart en Sterrenzwaard hebt geschapen?
Ik heb inderdaad plannen voor een verzameling korte verhalen die in Osten Ard spelen, ja. Ik denk zo dat het heel anders zal worden dan een verhalenbundel van enige andere fantasyschrijver, maar daarover zal de lezer zich moeten uitspreken als het boek is verschenen.
Interview met Tad Williams bij het verschijnen van Zee van Zilveren Licht, het vierde deel uit zijn adembenemende Anderlandserie, na Stad van gouden schaduw, Rivier van blauw vuur en Berg van zwart glas. Dit interview, geschreven door Anne Gay, verscheen op www.shadowmarch.com
Met Anderland viert Tad Williams de grootste triomf van een fantasy/sf-schrijver: een oneindig flexibel concept. 'Dat was een van de aantrekkelijkheden toen ik eraan begon te schrijven,' vertelt Tad Williams. 'Ik kon er letterlijk alle kanten mee op. Om in je handjes te wrijven gewoon: dit ging een leuk boek worden! Alles wat ik maar wou sleurde ik erin, ik speelde ermee, bedacht net zoveel ideeen als ik wou. Maar ik wou ook beslist en per se een boek met een spanningsboog. Anders zou het te makkelijk worden, toch?'
Anderland is zijn tweede meerdelige werk, veel sf-achtiger dan zijn eerste: Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard. 'Meerdelig werk schrijven is fascinerend', zegt Tad Williams, 'al was het alleen maar omdat je zoveel beter moet weten waar je op wilt uitkomen dan schrijvers die een enkeldelig boek maken. Want weet je, na het verschijnen van dat eerste deel of die eerste delen kun je niets veranderen. Je kunt moeilijk tegen je lezers zeggen: "sorry, zus of zo persoon is niet echt dood, streep dat door en maak er bijna dood van, want ik heb hem later nog nodig, in deel vier". Ik had het hele frame al in het begin klaarliggen. De grote lijnen waren bekend. Nou ja, ik wist niet wat er onderweg allemaal zou gebeuren natuurlijk.
De keerzijde is dat je bepaalde dingen moet aankondigen, hun schaduw vooruit moet laten werpen. Maar o, wat een glorieuze arbeid, zo'n echt enorm verhaal scheppen! Meerdelig episch werk kent z'n eigen wetten, z'n eigen creativiteit - in de chaos schieten allerlei sublijnen op. Wat je niet verwacht, maar het blijkt allemaal erin te passen.'
'Het is meestal lekker schrijven vanwege die chaos. Als auteur heb je gebeurtenissen en personen neergezet en losgelaten, en sommige dingen komen samen op onverwachte en handige manieren. Dat kan lastig zijn als je ondertussen aan een ander deel begonnen bent. Ik heb op mijn onderbewuste, instinctieve vertelpatroon vertrouwd; van veel zaken in Stad van Gouden Schaduw wist ik werkelijk niet wat ze moesten betekenen. Die heb ik laten bungelen in de hoop dat er een oplossing zou opduiken. Nou ja, zo iets. Je moet wel, als schrijver. Anders wordt het een soort stenografie, rijtjes invullen, en dat is gewoon saai.'
Gaat het altijd zo gladjes? Tad Williams vindt van niet. 'Toen ik verdwaald was in het wijde eindeloze spoor door het derde deel, en ik trouwens ook in mijn eigen leven een vervelende periode meemaakte, werd dat boek 'Berg van Zwart Glas almaar langer. Een vriend van me zei: "Weet je wat je doet? Zeg gewoon tegen iedereen dat Anderland eigenlijk een postmoderne roman is, en dat deel twee meteen het eind was. Zo is het leven toch? Er komt geen eind aan." Dat lokte me opeens enorm aan. Er de brui aan geven. Gewoon ophouden.'
Voorziet Tad Williams een toekomst voor Internet waarin de mensen werkelijk alles kunnen fantaseren wat ze willen, en deelnemen aan fantasiewerelden zoveel ze willen, met persoonlijkheden en lichamen die in de "echte" wereld niet kunnen voorkomen? `Of die netwereld er komt, zoals in deze serie? Ja zeker. In ieder geval komt er één kabel of één buis per gezin, waarmee je gewoon alles doet. Zoals nu met electriciteit. Dagelijkse praktijk, doodnormaal: het net. En dat begin je nu al te zien.
Wat mij fascineert is dat we al helemaal in de infosfeer leven zonder dat we het ons per se bewust zijn, zelfs mensen die niet zo computerachtig zijn. Tachtig procent van alles waar we over denken gaat zowiezo al over dingen waar we geen fysiek contact mee hebben gehad. Televisie. Wat je in de krant leest. Een telefoontje. Voor veel mensen was prinses Diana een stuk echter dan de buurvrouw. We leven al in de infosfeer. We erkennen het nog niet omdat we erin meegroeien. Ik vind Anderland een simpele extrapolatie van trends die je al om je heen ziet.'
Zijn Tad Williams voorspellingen goed of slecht nieuws? 'Ja, allebei eigenlijk. Okee, je hebt harde commercie en radicale groeperingen. Maar ik heb ook geprobeerd de positieve kanten van de technologie te laten zien. Geweldige toekomstdromen kunnen werkelijkheid worden, en veel lezers van Anderland zullen zeggen: dat zou ik dolgraag eens willen doen!'
Maar deze serie is geen zoete koek. Overal komt de obsessie met de dood voor. Slechte personen. Tad Williams zegt: `Ik ben op een punt in mijn leven gekomen dat ik besef dat dit een enkele reis is. De tijd gaat maar één richting op: vooruit. Het valt niet te ontkennen. Deze boeken gaan over sterfelijkheid, ik weet dat. Daarom zijn kinderen en de kindertijd een subthema in Anderland. Als je net als ik op z'n gunstigst onzeker bent over religieuze zaken, over geloof, dan betekent onsterfelijkheid twee dingen: ten eerste het werk van de menselijke geest en handen, en ten tweede onze kinderen. Je krijgt te maken met de zeer menselijke impuls van ontkenning: "Nee! Dat kan niet waar zijn! Ik hoef niet dood te gaan zoals al die andere mensen! Ik wil eeuwig leven!"
Alle verdere thema's zijn daarvan afgeleid volgens mij: hoe ga je om met sterfelijkheid? Accepteer je die of ga je net als de rijke mensen in dit boek proberen om het eeuwige leven te kopen? In de serie ontwikkelen zich een hele rits subthema's: kindertijd, sprookjes, de vraag wat ons menselijk maakt.'
Op het kruispunt van dood en menszijn heeft Williams westerse wetenschap tegen oosterse mystiek afgezet in de persoon van een jonge Bosjesman. 'Als het verhaal eenmaal loopt zijn de lijnen net gitaarsnaren, ze resoneren met elkaar. Maar die twee stromen wilde ik tegenover elkaar stellen. Het krachtigste simulatienetwerk ter wereld veronderstelt de allermodernste wetenschap - en tegelijkertijd is de mens een dier. We zijn organismes van vlees en bloed. Onze hersens zijn een miljoen jaar oud en zien geen verschil tussen echt en virtueel. Ik wilde de primaire vorm vangen van het menselijk antwoord op het menselijk bestaan, die twee tegenover elkaar zetten en op elkaar laten reageren in de loop van het verhaal. Dat werd dus de Bosjesman. Ik wou juist een aboriginal als hoofdpersoon, zodat temidden van alle technologische wereldinterpretaties er één persoon zou zijn die zegt: "Nee, het heelal zit op de rug van een reuzenschildpad." Een benadering die heel normaal overkomt op mensen die daarmee geleefd hebben. En de aboriginal die ik koos moest niet het makkelijke sjabloon volgen van eerste wereld - derde wereld. Bosjesmannen zijn door iedereen uitgespuugd, door Zwart en door Blank.'
Het oosten versus het westen, dood versus leven: is dat de kern van Anderland? Tad Williams lacht. 'Ik verwacht niet dat mensen vier onwijs dikke boeken lezen zonder dat ze weten waarom de rijksten en machtigsten der aarde dit wonderbaarlijk fraaie Walhalla voor zichzelf zouden bouwen, een paradijs waar ze alles kunnen zijn zonder angst voor ziekten of lichamelijk geweld. Rijke mensen met onsterfelijkheidsaspiraties - dat is niet het grote geheim van Anderland. De grote geheimen, die komen nog.'
Leverbare titels van deze auteur
De Stervende Aarde. Een eerbetoon aan Jack Vance (gebonden) Met een voorwoord van Dean Koontz
Het Schaduwspel (paperback)
Anderland cassette (pocket)
De Schaduwgrens (paperback)
Heugenis, Smart en het Sterrenzwaard - Complete serie (pocket) 4 boeken in cassette
Niet meer leverbare titels van deze auteur
Het Elfenrijk (paperback) Herdruk van een klassieker
Berg van zwart glas (pocket)
Brandende man (gebonden)
De Oorlog der Bloemen (paperback)
Zee van Zilveren Licht (pocket)
Zee van zilveren licht (paperback)
Caliban's wraak (pocket) 2e druk
De Groene Engeltoren 2 - Het Ontzet (pocket) 5e druk
Berg van zwart glas (paperback)
Heugenis smart en het sterrenzwaard 2 - De steen des afscheids (paperback)
Heugenis, smart en het sterrenzwaard 3-1 - De belegering (paperback)
Heugenis, smart en het sterrenzwaard 3-2 - Het ontzet (paperback)
Heugenis, smart en het sterrenzwaard 1 - De drakentroon (paperback)
Stad van gouden schaduw (pocket)
Staartjager's zang (pocket)
Rivier van blauw vuur (pocket)
De Drakentroon (pocket)
De Steen des Afscheids (pocket)
Heugenis, smart en het sterrenzwaard 3-1 De belegering (pocket)
|
|
|
